De avonturen van een Nederlandse ambachtsman in Frankrijk.

Aflevering: "het verhaal van de 3 pannenkoeken"

Hallo lezer!

Ik werk voor Nederlanders die in Frankrijk of in Hongarije een huis hebben en mij willen inschakelen voor verbouwingswerkzaamheden.

Onderstaand de belevenissen tijdens het werken bij Cees en Annelies die in Buxerulles (omgeving Verdun) Le Paradis hebben gekocht, een chambre d'hote, en daar hun eigen kleur aan willen geven. Een beetje " upgrading" van de kamers ed. Het plan was om in een 50 cm dikke buitenmuur 2 openslaande ramen te plaatsen, 2 boilers van elk 200 liter op te hangen en aan te sluiten op de waterleidingen en nog wat andere installatiewerkzaamheden uit te voeren. Een van mijn mensen heeft een ruime ervaring met natuurstenen muren en het ver- richten van reparatiewerkzaamheden daaraan, het maken van uitsparingen en het plaatsen van lateien erin en de afwerking daarvan. ( het is niets voor niets dat we hem "Jan de Metselaar" noemen!) Het werk bij Cees en Annelies was dus een kolfje naar zijn hand, terwijl ik de boilers en de installatiewerkzaamheden voor mijn rekening zou nemen.

Jan heeft de gewoonte om iemand die een fout maakt, een "pannenkoek" te noemen. En daar gaat dit verhaal over, namelijk dat zowel Cees die ook meewerkte aan de renovatiewerkzaamheden, als ikzelf een paar fouten maakten zodat wij al snel door Jan niet meer met onze naam werden aangesproken maar met de naam "pannenkoek". Echter, uiteindelijk bleek Jan de grootste pannenkoek te zijn! Hij heeft er een slapenloze nacht van gehad! Maar, we zijn mensen en mogen fouten maken.en gelukkig hebben we de fouten weten te herstellen.

De eerste fout begon met de 200 liter boiler die verplaatst moest worden. Om hem te kunnen verplaatsen moest ik de boiler uiteraard laten leeglopen. Ik had de stopkranen onder de boiler dichtgedraaid en een slang aan de aansluiting van de warmwaterkant verbonden en liet het water uit de boiler in de douchebak lopen. Na een uurtje kwam ik kijken en zag dat er geen water meer uit de slang stroomde. Gewapend met een aantal emmers ( je kunt nooit weten) begon ik de aansluiting van de koudwaterkant los te draaien. In de veronderstelling dat ik de boiler daarna uit de beugel kon tillen, duwde ik hem omhoog. Geen beweging! Loodzwaar! En daarna begon er toch een hoeveelheid water uit de koudwaterkant van de boiler te komen! God zij dank kon ik er een emmer onderzetten en iedere keer dat deze vol was een nieuwe. De badkamer was ernaast zodat, met de hulp van Cees, die inmiddels op mijn geschreeuw naar boven was gekomen, de emmers geleegd konden worden. Voor mijn gevoel duurde het uren, zolang bleef het water uit de boiler stromen! Vermoedelijk hebben we wel 20 emmers met water geleegd. De verklaring van deze gebeurtenis is gewoon een natuurkundige: in de boiler was tijdens het via de slang laten weglopen van het water een vacuum met lucht ontstaan en boven dat vacuum stond nog een grote hoeveelheid water. Door het opendraaien van de koudwaterkant kon de lucht wegstromen en verdween het vacuum en kwam daarvoor in de plaats het water.

Uiteraard was er ook water op de houten vloer gekomen, en , behoudens een aantal bruine strepen in het plafond van de keuken daaronder, was er gelukkig geen verdere waterschade. Mijn naam was vanaf dat moment niet meer Huub maar "pannenkoek" !

De 2e aanleiding voor het krijgen van een nieuwe naam was bijzonder amusant en zonder al te veel nadelen. Cees had bij de bouwmarkt koppelingen gekocht om de waterleidingen aan elkaar te verbinden. Nou kennen wij in Nederland onze oude vertrouwde knelfittingen die degelijk en betrouwbaar zijn. In Frankrijk niet! Cees had fittingen met een kunststof ring gekocht die speciaal voor waterleidingen geschikt waren. Nou ze waren misschien wel geschikt voor waterleidingen maar ze bleven lekken op de kunststof ringen! Leken ze de ene dag dicht te zijn, dan konden ze zomaar twee dagen later toch gaan lekken en niet zomaar een druppel per uur, maar een druppel per seconde! Enfin, Cees en ik hebben iedere dag onze ronde gemaakt langs elke fitting en deze aangedraaid wanneer dat nodig was. Cees met een zaklamp zodat we goed konden kijken en ik met 2 waterpomptangen. Er was een fitting in een stukje koudwaterleiding onder een van de boilers die we niet geheel vertrouwden. Het leek mij beter om deze fitting even in zijn geheel los te draaien om te kijken of de kunststof ring nog wel bruikbaar was. Dus de stopkraan die ervoor zat dichtgedraaid, de stopkraan van de inlaatcombinatie van de boiler dichtgedraaid, en we konden aan het werk. Ik zet vervolgens een van mijn tangen op een van de wartels en de koppeling springt in zijn geheel van de leiding en met een kracht die je je niet kunt voorstellen krijgt Cees een partij water recht in zijn gezicht, zijn bril vliegt van zijn neus en hij hoeft zich die dag niet meer te wassen! En dat allemaal door minder dan 1 liter water uit een stukje pijp van circa 50 cm. Maar ja, wel met een druk van 1 bar of meer! Cees zijn gezicht was nat. Mijn gezicht ook, maar dan door de tranen van het lachen! Toen Jan de Metselaar het verhaal hoorde was zijn reactie droog en simpel: " hallo pannenkoek, je verdiende loon, je moet je neus niet overal in willen steken !"

Maar toen wist hij nog niet wat de volgende dag voor hem in petto had!

Want toen gebeurde er iets waardoor Jan de grootste pannenkoek van ons drieen werd!

Het eerste raam in de muur zat erin, en gezegd moet worden dat het er perfect uit zag! Jan was bezig met het raam dat in de andere kamer moest komen. Het hak-en breekwerk was klaar, de lateien zaten erin en Jan was bezig met het herstelwerk van de buitenzijde. Nadat dit klaar was ging hij naar binnen om het herstelwerk aan de binnenzijde uit te voeren. Alles leek goed te gaan, totdat hij, lijkbleek, bij mij kwam en zei: " Huub, ik heb een fout gemaakt, het is een ramp!!" Ik ging met hem mee naar de kamer en toen zei hij: " ik heb de staanders verkeerd geplaatst. Het kozijn is 106 cm en ik heb de staanders op 100 cm geplaatst. Het kozijn kan er nooit in!! Wat moet ik doen???" De arme man was helemaal van slag, zijn wereld was bij wijze van spreken helemaal ingestort. Alleen kalmte kon ons redden. Het belangrijkste was om Cees te informeren en met ons drieen een oplossing te bedenken. Cees kwam, zag het werk van Jan en hoorde mijn verhaal. En vervolgens kwam ik, als een duveltje uit een doosje, met de oplossing. De staanders die verkeerd geplaatst waren, bestonden namelijk uit 2 stuks aan de buitenzijde en 2 stuks aan de binnenzijde. Door de 2 staanders aan de binnenzijde los te maken en eruit te halen, kon het raamkozijn in de uitsparing geplaatst worden waarna de staanders weer terug geplaatst konden worden. Het verschil met het oorspronkelijke plan was dat het raamkozijn nu op een iets anders plaats in de muur zou komen. Cees vond dit een prima oplossing. Vervolgens was het een " piece of cake". Binnen 10 minuten hadden we de 2 staanders eruit, het kozijn erin, de staanders weer teruggeplaatst en was er een pak van het hart van Jan gevallen. Jan heeft die dag alleen nog maar werk gedaan waar geen maatrol of centimeter aan te pas kwam. Dus alleen nog maar opruim- en schoonmaakwerkzaamheden. Hij was stil bij het avondeten en wilde vroeg naar bed. Het heeft nog 2 dagen geduurd voordat hij weer de oude was! Maar regelmatig hoorde je hem nog zuchten : " wat een pannenkoek!"

Ik dank u voor uw aandacht! Een volgende keer vertel ik u over het vervangen van kapotte leien op een schuur van 22 meter lang, maar ook meer dan 10 meter hoog.

Ik groet U!

Huub Kamp
Kamp Buitenland Verbouwingen.