Belevenissen van een Hollandse ambachtsman in Hongarije.

Deel 1 Het vriendelijke karakter van de Hongaren.

Ik kom al jaren in Hongarije voor een werkvakantie, en iedere keer ervaar ik het meer als vakantie dan als werk! Ik geniet terwijl ik mij uit de naad werk en liters vocht verlies tengevolge van de temperatuur. Zelfs in Januari heb ik buiten gelopen in mijn t-shirt, welliswaar in een redelijk windstille omgeving maar wel met een buitentemperatuur van 15 graden! Daar staat tegenover dat ik ook wel eens de steile weggetjes alléén omhoog kon komen door met de rechterwielen van mijn auto in de berm te blijven rijden aangezien er daar nog enig houvast voor de banden was. De rest van de weg was spekglad. En ook dan is het een vakantie en geniet ik.

Het is niet voor niets dat ik een bedrijf heb dat zich richt op Nederlanders die een huis in Frankrijk of Hongarije hebben. Ik ben avontuurlijk aangelegd en het als Nederlander in Frankrijk of Hongarije werken is één groot avontuur! Ik spreek wel Engels, Duits en Frans, maar geen Hongaars behalve de inmiddels mij eigen gemaakte begroetingen als "jónapod, viszla en köszönöm" Desondanks weet ik mij prima te redden in Hongarije. En daar gaat dit volgende verhaal over.

Al jaren kom ik bij een vaste relatie in een klein dorpje in de buurt van Pásztó aan de weg 21 die van Hatvan naar het noorden gaat. Ik heb bij deze klant al vele loodgieterswerkzaamheden uitgevoerd en ook diverse verbouwingen gedaan.Daar had ik uiteraard materialen voor nodig die ik bij een loodgietersbedrijf in Pásztó ging kopen. Aangezien de eigenaresse die achter de balie stond alléén Hongaars sprak en ik juist die taal niet, was het communiceren met handen en voeten, met gebarentaal en met tekeningen. Dat had niet het gewenste resultaat. Niemand begreep iets van elkaar. Totdat ik met mijn wijsvinger op mijzelf wees en daarna naar haar magazijn: met andere woorden, mag ik in jouw magazijn materiaal uitzoeken? Dat was effectief en sindsdien kan ik dus mijn materialen in hun magazijn uitzoeken. En dat gaat perfect!

Afgelopen juni was ik weer in de buurt en had ik een "Hollands pakketje" gemaakt met stroopwafels, Haagse hopjes, anijsklontjes, cacao, hagelslag en kaasjes. In folie verpakt met linten van de Nederlandse vlag, maar ook van de Hongaarse vlag. Ik ben met mijn klant, die redelijk Hongaars spreekt, naar de loodgietersmevrouw gegaan, heb haar, tegen alle Hongaarse fatsoenregels in, een hand gegeven, het pakketje overhandigd en köszönöm gezegd. Uiteraard was zij stom verbaasd, en ook blij verrast. Een glimlach van oor tot oor! Mijn klant heeft haar daarna in het Hongaars verteld dat ik haar wilde bedanken voor haar goede diensten. En wat was haar antwoord? ( vrij vertaald) "Ja, zo behandel ik mijn klanten"! Ik heb haar, opnieuw, tegen de Hongaarse fatsoensregels in, een hand gegeven en haar met een oprecht gemeend köszönöm gedag gezegd. En uiteraard met "viszla"!

Dit is maar één voorbeeld van het vriendelijke karakter van de Hongaren. Inmiddels heb vele ervaringen met de Hongaarse landsaard opgedaan. In een volgend artikel, wanneer het zo uitkomt, meer!